Wednesday, April 25, 2007

de absurditeit van het leven.....

Zaterdag, een geweldige première,...
Zondagochtend, het ontstellende nieuws: Anja Van Hoof, sinds jaren de boezemvriendin en steun en toeverlaat van Jimmy Thielens, en enthousiaste gelegenheidsmedewerkster van TH, omgekomen in een zwaar verkeersongeval....frontale botsing bij de afrit Tielt-Winge op de A2-autosnelweg.
Een stevige shock voor de hele ploeg, zeker voor Jimmy, die ook in de voorbereiding van het stuk gesteund werd door Anja.
De ploeg wil dit werk afmaken; en dat kan maar op één manier: met volle overgave.
Chapeau, voor de sterke tussendoorrepetitie. Sterke ploeg!

Friday, April 20, 2007

KIJK! 11


MARKTROCK! VOLLE AMBIANCE INT STAD !

KIJK! 10


Gij hebt een mens in uw leven nodig, Karo.

KIJK! 9


Is de vip-tent ingestort?

KIJK!8


Shake,shake,shake,...

KIJK! 7


Give it back, sing it back

KIJK! 6


Geef me een kus en vlug...

KIJK! 5


Ik had Jean-Marie gemaild om in zijn docusoap te komen...

KIJK!4


Robbie Williams zal hier wel niet zijn, zeker?

KIJK! 3


En die juffrouw is uw verloofde?

KIJK! 2


Silicon Carne: Coulyoubelooovedenbelo-oved....

KIJK!1


Ieder intelligent mens is een pessimist!

Wednesday, March 28, 2007

Second life!

Het lijkt wel recht uit Second Life te komen maar het komt uit de belichtingscomputer van Dirk. Elli en Nina vergapen zich aan de bv's. Vetgeil!

Saturday, March 3, 2007

Slechte mensen?!

De meeste van Horvaths stukken krijgen de ondertitel volksstuk mee. Dat was zeker niet om aan te sluiten bij één of andere romantische traditie. Integendeel. In zijn theater zet hij mensen van nu neer. Hij zegt zelf dat hij in feite nooit komedies maakte: de humor in zijn stukken is een accurate weergave van de schrijnende absurditeit van de wereld. De personages in Kas en Karo zijn dan ook niet de fijnste mensen, je zal ze zelfs vaak ronduit slecht vinden, maar wel herkenbaar! Omdat de gedachten soms alle kanten uitschieten is het taalgebruik erg direct, soms bot en shockerend. Niet voor overgevoelige zielen.

De schrijver

Ödon von Horvath werd geboren in Kroatië maar zijn vader was een Hongaars diplomaat. Hij was een onecht kind: hij kreeg wel de familienaam van zijn vader maar iedereen noemde hem toch alleen maar Ödön. Hij verhuisde geregeld: van Belgrado naar Boedapest naar Wenen naar München. Daarna woonde hij een hele tijd in Berlijn. Horvath was tegen het nationaal-socialisme dat begin jaren dertig flink opkwam. Dat toonde hij ook in alles wat hij schreef. Na 1931 werd het leven voor hem erg moeilijk: zijn stukken mochten niet meer opgevoerd worden. Het waren vaak volksstukken vol sarcastische humor met de bekrompenheid van de kleinburgerij als uithangbord. In 1936 was hij zelfs niet meer welkom in Duitsland: zijn boeken werden verbrand. Hij trok zich terug in Oostenrijk maar na de Anschluss moest hij daar ook weg. Hij zwierf een tijdje door Europa. En dat liep niet goed af. Toen hij vanuit Nederland naar Amerika wou vertrekken gaf een waarzegster hem de opdracht om eerst naar Parijs te gaan. Daar zou hem een ingrijpende gebeurtenis te wachten staan. Horvath vertrok. Op een avond liep hij tijdens een verschrikkelijk onweer over de Champs-Elysées naar de tram. Er knapte een tak van een boom; die viel recht op zijn hoofd en hij was op slag dood. In zijn binnenzak: een reisvisum naar Amerika en een blootblad. Hij had zijn hele leven grote schrik voor onweer!